Święty Hieronim

Biuro Obsługi Lingwistycznej "Hieronimus" swoją nazwę wzięło z łacińskiego odpowiednika imienia Świętego Hieronima. Święty Hieronim ze Strydonu jest nazywany "Księciem egzegetów" z powodu ogromnej pracy nad tłumaczeniem i komentowaniem Pisma Świętego. Poświęcił temu dziełu całe swoje życie. Stworzył najbardziej popularną na świecie bibliotekę tamtego okresu osobiście przepisując największe dzieła. Myślą przewodnią jego pracy było tłumaczenie nie słowo w słowo lecz sens przez sens.

Sofroniusz, Euzebiusz, Hieronim przyszedł na świat ok. roku 345 w Strydonie, miasteczku na terenie dzisiejszej Istrii, pomiędzy Lublianą a Akwileją. Jego nauczycielem był sławny gramatyk, Donat, który zapoznał św. Hieronima z językiem łacińskim i jego bogatą literaturą. Po ukończeniu studiów w Rzymie udał się do Trewiru, gdzie oddał się karierze urzędniczej. W latach 370-373 przybył do Akwilei gdzie wstąpił do zakonu. Jednak niedługo potem wyruszył do Antiochii, gdzie zatrzymał się u swojego przyjaciela. Tam też miał tajemniczy sen, w którym usłyszał głos napomnienia: "Sam siebie okłamujesz, gdyż jesteś więcej cyceronianinem niż chrześcijaninem". Właśnie rozczytywał się w pismach Cycerona. Poruszony tym snem udał się na pustynię w okolicach miasta Aleppo (Syria), by wieść życie pokutne. Jednocześnie rozpoczął studia nad językiem hebrajskim. Po skrajnym wyczerpaniu powrócił do Antiochii, gdzie też przyjął święcenia kapłańskie. Miał wówczas ok. 32 lata. W drodze powrotnej do Europy zatrzymał się przez pewien czas w Konstantynopolu (379-382). Patriarchą Konstantynopola był wówczas św. Grzegorz z Nazjanzu. Św. Hieronim słuchał pilnie jego kazań. W czasie swojego pobytu przełożył na język łaciński niektóre homilie Orygenesa, Historię Euzebiusza z Cezarei Palestyńskiej. W roku 382 udał się do Rzymu na synod. Przebywał tam przez trzy lata (382-385). Na polecenie Papieża, św. Damazego (+384) święty Hieronim dokonał korekty Pisma Świętego. Jednak po śmierci papieża Święty poróżnił się z miejscowym duchowieństwem i był zmuszony opuścić Wieczne Miasto. Udał się do Egiptu, gdzie słuchał wykładów Orygenesa, Dydyma Slepca. Stąd udał się do Palestyny i zamieszkał w Betlejem. Tu pozostał aż do śmierci. Dzięki pomocy finansowej św. Pauli wystawił klasztor męski, w którym zamieszkał, oraz klasztor żeński, gdzie przełożoną została św. Paula. Święty Hieronim przysłużył się najbardziej Kościołowi przekładem Pisma Swietego. Poświęcił na to 24 lata. Przekład jego przyjął się na Zachodzie przyjmując miano "wulgaty", czyli tłumaczenia powszechnie przyjętego. Sobór Trydencki (1545-1563) zatwierdził Wulgatę jako tekst kościelny. W ciągu wieków w różnych wydaniach Wulgaty wkradły się nieścisłości i teksty odmienne od pierwotnego tłumaczenia. Papież św. Pius X polecił benedyktynom opracowanie takiego tekstu, który najwierniej oddawałby tłumaczenie św. Hieronima. Ich praca trwała ponad 60 lat (1907-1968). Święty Hieronim władał biegle łaciną, greką, językiem hebrajskim oraz aramejskim. Spuścizna po świętym Hieronimie jest ogromna. Wulgata, Onomastica sacra, czyli zbiór imion biblijnych i ich tłumaczenie, Traktat o tłumaczeniu, egzegezie Pisma Świętego, Komentarze, Pisma apologetyczne, O znakomitych mężach, 59 Homilii i 150 listów. Nadto spora liczba tłumaczeń dzieł: Orygenesa, Euzebiusza z Cezarei, Dydymusa i innych.

Ikonografia przedstawia świętego Hieronima jako pokutnika. Najczęściej jednak bywa przedstawiany w gronie 4 wielkich doktorów i Ojców Kościoła Zachodniego, św. Ambrożego, św. Augustyna i św. Grzegorza I Wielkiego. Artyści przedstawiają św. Hieronima w kapeluszu i stroju kardynalskim, chociaż kardynałów jeszcze wówczas nie było, aby podkreślić jego godność.